ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยของหนู

 ......ฉันก้าวมาสู่รั้วมหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้ โดยที่ฉันรู้จักที่แห่งนี้เพียงไม่กี่วันก่อนที่จะเลือกแอดมิดชัน ฉันไม่เคยได้ยินชื่อนี้ และไม่มีเพื่อนคนใดในโรงเรียนเลือกมาเรียนที่นี่กับฉันเลย.....
        เมื่อผลการแอดมิดชันของฉันได้คณะวิทยาศาสตร์ สาขาชีววิทยา มหาวิทยาลัยบรูพา ฉันดีใจมาก แต่สิ่งที่ฉันรู้สึกมากกว่านั้น คือ ฉันเริ่มกลัว เพราะฉันไม่รู้จักที่ที่ตัวเองจะไปเรียน และฉันไม่มีเพื่อนเลย
ฉันไม่รู้ว่าฉันจะต้องเริ่มต้นอย่างไร รุ่นพี่ที่มาเรียนที่นี่ก็ไม่มี ทุกอย่างฉันต้องเรียนรู้ด้วยตัวเอง
 

สิ่งแรกที่ฉันเห็นคือ ป้ายชื่อของมหาวิทยาลัย

         วันแรกที่มาที่นี่ฉันตื่นเต้นมาก เพราะมันเป็นวันสอบสัมภาษณ์ของฉัน ฉันออกจากบ้านที่กรุงเทพฯ กับน้ามาตั้งแต่เช้า ฉันกลัวว่าเราจะหลงทาง ฉันต้องคอยดูป้ายมาตลอดทางด้วยใจที่ว้าวุ้นและเร่งร้อน สุดท้ายเราก็มาถึง ทันทีที่รถมาถึงหน้ามหาวิทยาลัย ฉันมองดูป้ายแล้วมันก็เกิดความรู้สึกหนึ่งที่บอกไม่ถูกว่ามันคืออะไร ทั้งตื่นตากับสถานที่แห่งนี้ และฉันเริ่มชอบมันตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้
         ที่แห่งนี้สอนให้ฉันเรียนรู้สิ่งต่างๆ มากมาย เริ่มตั้งแต่การรับผิดชอบตนเองในเรื่องต่าง ซึ่งมันต่างกับชีวิตสมัยที่ยังเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายอย่างสิ้นเชิง ตอนนั้นมีทั้งพ่อและแม่ที่คอยดูแลทุกอย่าง หน้าที่ตอนนั้นคือเรียนอย่างเดียว ฉันต้องปรับตัวอย่างมากให้เข้ากับเพื่อนๆ การเรียน และที่อยู่ใหม่ เปิดเทอมช่วงแรกฉันต้องไปรับน้องทุกวัน มันรู้สึกทั้งตื่นเต้นและกลัว ในการรับน้องของคณะแรกๆ ฉันรู้สึกไม่ชอบเลย เพราะรุ่นพี่ให้ทำอะไรไม่รู้ ตอนแรกคิดว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระ แต่พอผ่านไปได้สักระยะหนึ่งฉันปรับตัวได้ และฉันต้องเปลี่ยนความคิด เพราะการรับน้องของคณะของฉันมันช่างสนุกเหลือเกิน ถึงจะมีเรื่องให้เครียดเวลาที่พี่ระเบียบมา แต่มันก็สนุกดี เพราะเราจะเอาท่าทางของพี่ระเบียบไปล้อเลียนกันข้างนอก ฉันว่าคณะของฉันรับน้องได้สนุก แปลกที่สุด และพี่ระเบียบคณะของฉันก็เท่ห์มากที่สุด การรับน้องมันทำให้ฉันได้มากกว่าความสนุก ฉันได้ทั้งมิตรภาพ รุ่นพี่ และการใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยดีๆ จากรุ่นพี่ และเรื่องราวความประทับใจที่มีมากเกินคำบรรยาย


วิวยามเย็นภายในมหาวิทยาลัย

         ฉันปรับตัวให้เข้ากับที่นี่ได้เป็นอย่างดี การเรียนไม่ค่อยติดขัด เพราะจะมีรุ่นพี่คอยให้คำปรึกษาตลอด การเรียนที่ต่างจากมัธยมมาก เพราะมันยากขึ้นและวิชาเรียนมากกว่า แต่นั้นก็ทำให้ฉันได้มีเวลาว่างมากกว่าตอนเรียนมัธยม ฉันได้ไปเที่ยวรอบๆ มหาวิทยาลัยกับเพื่อนๆ บ้าง แต่ฉันชอบที่จะอยู่ที่หอพักมากกว่า หรือไม่ก็ออกไปเล่นกีฬา ที่นี่มีสนามกีฬามากมายให้เลือกเล่นหลายประเภท มีสวนนันทนาการให้ได้วิ่งออกกำลังกาย ฉันชอบที่จะปั่นจักรยานไปตามที่ต่างๆ ภายในมหาวิทยาลัย เพื่อสำรวจสถานที่ และหามุมไว้สำหรับชมวิว ทิวทัศน์ ฉันทึ่งมาก ที่นี่สวยกว่าทุกมหาวิทยาลัยที่ฉันเคยไป ทุกที่ภายในที่แห่งนี้ประทับใจฉันไปทุกส่วน มันคือบ้านหลังที่สองของฉัน ฉันรู้สึกทั้งอบอุ่นและปลอดภัยเหมือนกับบ้านจริงๆ



หน้ามหาวิทยาลัยจัดตรุษจีน

         ที่นี่ไม่เหมือนที่อื่นจริงๆ ฉันเพิ่งไม่เคยเห็นมหาวิทยาลัยไหนจัดงานฉลองเทศกาลต่างๆ ให้แก่นิสิตเลย ทั้งงานวันคริสมาสต์ ปีใหม่ ตรุษจีน ซึ่งจัดได้ยิ่งใหญ่ อลังการมาก ทั้งแปลกตา ทั้งสวยงาม และทำให้รู้สึกประทับใจมาก ไม่อยากจะเชื่อว่านี้คือมหาวิทยาลัยของฉัน
        ฉันดีใจมากที่ได้มาเรียนที่นี่ ฉันภูมิใจในคณะของตนเอง ภูมิใจในมหาวิทยาลัย และอยากจะให้รุ่นน้องที่โรงเรียนมาเรียนที่นี่กันมากๆ ฉันบอกกับรุ่นน้องว่า "ที่นี่ดีทุกอย่าง น้องไม่ต้องกลัว การเรียนการสอนที่นี่ดีมาก บรรยากาศก็ดี มีปัญหาในเรื่องอะไร ก็จะมีรุ่นพี่ อาจารย์ คอยให้คำแนะนำ และแนะแนวให้เสมอ" ฉันกล้าที่จะบอกกับทุกคนอย่างภาคภูมิใจว่าฉันเรียนที่มหาวิทยาลัยบูรพา ซึ่งฉันคิดเสมอว่า "ฉันเลือกไม่ผิดที่จะมาเรียนที่นี่ มหาวิทยาลัยที่ดีที่สุด"


        มันมีเรื่องประทับใจมากมายหลายอย่างที่เกิดขึ้นที่นี่ ตั้งแต่ก้าวเข้ามาในวันแรกจนถึงทุกวันนี้ ฉันจะต้องเก็บเกี่ยวประสบการณ์ต่างๆจากที่นี่ให้ได้ให้มากที่สุด โดยเฉพาะชีวิตน้องปี 1 ที่มันมีเพียงครั้งเดียวเท่านั้นที่ได้ตื่นเต้น กลัว สนุก ไปพร้อมๆกันอย่างนี้

ไปเที่ยวที่หาดบางแสน

ส่วนหนึ่งในช่วงการรับน้อง สนุกมากๆ ค่ะ

     

ยิ้ม ยิ้ม

      การทักทายง่ายๆ อย่างหนึ่งของคนไทย คือ การยิ้มให้กัน การยิ้มสามารถสร้างมิตรภาพได้ง่ายๆ   ดั้งนั้นหากต้องการสร้างมิตรสัมพันธ์กับใครลอง ยิ้ม ให้กันนะฮะ